วันจันทร์ที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2552

ผีแดง กับห้าแชมป์ที่ใฝ่ฝัน

ก็ผ่านพ้นไปกับอีกแชมป์ของแมนยูนะครับ หลังจากซิวแชมป์ที่2 ของฤดูกาลนี้มาครองได้สำเร็จ นั่นก็คือแชมป์คาร์ลิ่งคัพ หลังจากได้มาแล้วกับฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก


ก่อนที่เกมจะเริ่มนั้น ในใจของผมนั้นรู้สึกธรรมดามาก เพราะเนื่องมาจากเป็นถ้วยที่มีความสำคัญน้อยที่สุด(น้อยไม่น้อย จะเห็นได้จากที่ท่านเซอร์เฟอร์กี้จัดตัวลงมา มีดาวรุ่งเต็มไปหมด ไม่ว่าจะเป็น ฟอสเตอร์, กิ้บสัน และกองหน้าดาวรุ่งอายุเพียง19 อย่าง เวลเบ็ค) แต่อย่างว่าแหละครับ เป็นฟุตบอลนัดชิงชนะเลิศ จะไม่ตื่นเต้นเลยก็เป็นไปไม่ได้ และยิ่งเกมการแข่งขันนั้น บางช่วงจังหวะ ทางแมนยูของผมได้ตกเป็นรอง ก็ยิ่งทำให้เครียดกันไปใหญ่ ถึงกับนั่งไม่ติดกันเลยครับ เพราะตอนนั้นดึกแล้ว ผมนอนดูครับ แล้วก็เกมค่อนข้างเกร็งๆกันทั้งสองฝ่ายครับ จนกระทั่งเสมอกันทั้งในเวลาและต่อเวลา0-0 ต้องยิงจุดโทษตัดสินนะครับ แต่อย่างว่าแมนยูของผม มีประสบการณ์มากกว่าเยอะก็ชนะไปแบบใสๆนิ้งๆ ไปขาดลอย ก็เท่ากับว่าคว้าแชมป์ที่2ให้กับตัวเองในฤดูกาลนี้นะครับ จากที่ต้องการ 5แชมป์ครับ


จากสถานการณ์ในตอนนี้แมนยูยังขาดอีก3แชมป์ที่ต้องการ นั้นก็คือ พรีเมียร์ลีก เอฟเอคัพ และ ยูฟ่าแชมป์เปี้ยนลีก ซึ่งจากความเป็นไปได้นั้นก็พูดตรงๆก็ยากนะครับ โดยเฉพาะถ้วยหลังสุดซึ่งเป็นถ้วยยุโรปที่แมนยูนั้นเพิ่งเป็นแชมป์มาเมื่อปีที่แล้ว ซึ่งถ้าได้อีกก็จะเป็นการป้องกันแชมป์ แต่ว่าทางถ้วยพรีเมียร์ลีก นั้นทางผมค่อนข้างมั่นใจว่าจะได้ชัวๆ เพราะดูจากปัญญาคู่แข่ง ทางเป็ดแดงสุดอ่อน หมาน้ำเงินคราม และ ปืนฝืด ก็ดูอ่อนๆกันทั้งนั้น อันนี้พูดจริงๆ ไม่ได้ว่าเกลียดชังอะไรนะครับ เล่นได้แค่นั้นมาเล่นไทยลีกจะดีกว่าอีกครับ จะเอาอะไรมาสู้กับแมนยูที่เป็นทีมที่เก่งมากอะครับ และผมเชื่อว่าในที่สุดแล้วแมนยูก็จะสามารถฝ่าฟันและซิว5แชมป์ไปได้ในที่สุด


สุดท้ายนี้ ผมถือว่าผมดีใจและโชคดีอย่างมาก ที่ได้เกิดมาเป็นสาวกของทีมที่เก่งที่สุดอย่างแมนยูนะครับ นับว่าโชคดีจริงๆ ผมจะเสียใจมากเลย ถ้าผมต้องมานั่งเชียร์ เป็ดย่างน้ำแดง หมาน้ำเงิน และ ปืนเน่า ซึ่งได้แต่ดักดานอยู่ที่เดิม ไม่มีอะไรที่พัฒนาเลยครับ ซึ่งก็ขอแสดงความเสียใจอย่างสุดซึ้งกับคนที่เชียร์ทีมเหล่านี้ด้วยนะครับ พวกคุณ ถ้ายังอยากมีอนาคตก็ย้ายมาเชียร์ทีมแมนยูของผม กันได้นะครับ ยินดีต้อนรับครับผม มาร่วมกันฉลองแชมป์กับแมนยูกันนะครับ


"Glory Glory Manchester United"

วันอาทิตย์ที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552

มนุษย์ไร้เสียง

เสียงนั้น สำคัญไฉน ใครๆก็รู้ แล้วถ้าเป็นคุณที่ไร้เสียงหล่ะ จะรู้สึกอย่างไร

วันนี้เป็นอีกวันนึงที่ตัวผมนั้น ได้สัมผัสกับการเป็นมนุษย์ไร้เสียงที่แท้จริง(น่าดีใจมั้ยเนี่ย)

เรื่องมันมีอยู่ว่าเมื่อวานผมตื่นนอนแต่เช้าถึงเช้ามากประมาน 6 โมงตรง(สำหรับตัวผมถือว่าเช้ามาก ปกติตื่นประมาณเก้าโมงเช้า) ก็เพื่อที่จะไปถ่ายรูปกับเพื่อนๆที่น่ารักชาว MGT 12 ที่นัดกันไว้ที่เอแบคบางนา ซึ่งในตอนเช้านั้นเสียงของผมนั้นก็ยังถือว่ายังเป็นปกติดี แต่เนื่องด้วยเกิดปรากฏการณ์เช่นใดกับผมไม่ทราบ เสียงผมได้แหบหายไปทีละนิดๆ จากเสียงที่หล่อเข้ม กลายเป็นเสียงที่หล่อเข้มน้อยลงอย่างเห็นได้ชัด ซึ่งอาจจะเป็นเพราะจากการที่เหน็ดเหนื่อยจากการถ่ายรูปทั้งวัน รวมไปถึงการไปงานมีทติ้งต่อกับน้องๆMGT ของเราอีกเลยอาการยิ่งทรุดหนักลง จนในวันนี้สภาพเสียงของผมได้กลายเป็นอัมพาต และผมก็ได้กลายเป็นมนุษย์ไร้เสียง ซึ่งที่ผมเขียนบทความนี้ขึ้นมาก็เพื่อให้ทุกคนพึงระลึกอยู่เสมอว่า การที่เราได้เกิดมามีทุกสิ่งทุกอย่างที่ร่างกายเราพร้อมเพรียงกันนั้นก็โชคดี แต่ก็ขอให้รักษามันไว้ให้ดี อย่าให้มันต้องมีสภาพที่เสื่อมอย่างนี้ เพราะมันจะทำให้คุณอึดอัดเวลาที่จะติดต่อสื่อสารกับบุคคลอื่น ซึ่งการสื่อสารนั้นก็จะไม่มีความแม่นยำและเกิดข้อผิดพลาดไปในที่สุด แต่ถึงกระนั้นก็เหอะ การไร้เสียงที่พูดไม่ได้ ก็ยังดีกว่าการไร้เสียง ไร้ความคิดเห็นที่แสดงออกทางสังคม ซึ่งนั่นจะเป็นผลเสียกับตัวคุณเองมากว่าสิ่งไหนๆครับ

จากบทความนี้ คงมีหลายคนสงสัยไม่น้อยว่า ผมต้องการอะไรจากการเขียนบทความนี้ เพราะว่าบทความนี้ดูไม่ค่อยน่าสนใจเท่าไหร่ เหมือนเอาชีวิตตัวเองมาเล่า ตลกก็ไม่ตลก จะเอามาโชว์ทำไม มีอะไรดี ใช่มั้ยครับ

แต่ ผมมีจุดประสงค์ในการเขียนครั้งนี้แน่นอน ซึ่งขอให้ทุกคนลองอ่านแล้วจับใจความให้ดีก็จะรู้ถึงวัตถุประสงค์ของผมที่ชัดเจน แต่ผมจะไม่เฉลยบอกกันในบทความนี้แน่นอน ขอให้ติดตามอ่านตามชมกันในบทความต่อๆไปเรื่อยๆนะครับ ขอย้ำบทความนี้ไม่ได้ไร้สาระเหมือนที่ทุกคนกำลังคิดอยู่ในตอนนี้นะครับ มันมีอะไรมากกว่านั้นครับ สวัสดี

วันพุธที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552

บล็อคแรกของผม นี้

ในที่สุด ผมก็มีบล็อคเป็นของตัวเองสักทีในวันนี้
ผมเป็นคนไม่ค่อยประสีประสาอะไรกับเรื่องแบบนี้
แต่ผมก็มีความตั้งใจกับบล็อคของผมอันนี้
ผมถูกจูงใจจากเพื่อนนักบินของผมคนนี้
ซึ่งเป็นเพื่อนที่เก่งที่สุดของผมตอนนี้
และผมหวังว่าเค้าจะชอบงานแรกของบล็อคนี้
ผมจึงอยากจะทำผลงานให้ดีที่สุดกับบล็อคอันนี้
ยังไงก็ช่วยเป็นกำลังใจให้ผมนับต่อจากนี้
ผมตั้งความหวังไว้มากกับผลงานนี้
ผมว่าผมจะจบผลงานแรกไว้แค่นี้
และนับต่อจากนี้
เราจะมีนัดกันที่บล็อคของผมแห่งนี้
ผมมั่นใจว่าผมจะทำให้ทุกคนชอบบล็อคนี้
และเนื่องในโอกาสวาเลนไทน์นี้
ผมขอให้ทุกคนรักกันเหมือนที่ผมรักทุกคนในชาติแห่งนี้
ผมจะต้องจบจริงๆแล้วกับผลงานนี้
ขอบคุณล่วงหน้ากับคนที่คิดจะเข้ามาดูบล็อคนี้
ขอบคุณจริงๆนี้